Ta decyzja pokazuje po raz kolejny jaskrawy rozziew pomiędzy oficjalną ideologią i propagandą czynników rządzących dziś w Polsce, głoszącą służebny charakter centralnych instytucji państwa wobec spontanicznych inicjatyw społeczeństwa obywatelskiego, a codzienną rzeczywistością państwa zbiurokratyzowanego i ociężałego, w którym centralizacja decyzji, obojętność na konkretne problemy lub nieumiejętność rozeznania realnych potrzeb wspólnot i formalistyczny prymat paragrafów i punktacji nad celowością działania, przekraczają granice absurdu.
Zachodzi jednak również wątpliwość, czy w tym wypadku mamy do czynienia wyłącznie z urzędniczą indolencją i formalizmem, czy może jednak w grę nie wchodzą inne motywacje tego kroku. Istnieją bowiem poważne powody, aby przypuszczać, że niepełnosprawne i nieświadome niczego dzieci zostały w ten sposób “ukarane” za postawę i działalność animatora tych, i wielu innych, chwalebnych dzieł miłosierdzia chrześcijańskiego, ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego. Musimy zatem postawić publicznie następujące pytania:
– czy faktycznym powodem nieudzielenia wsparcia Fundacji im. Brata Alberta jest “polityczna niepoprawność” ks. Isakowicza-Zaleskiego, kapłana, patrioty i społecznika, autora książek odważnie dociekających prawdy historycznej i drążących trudne pytania, tak źle zatem widzianych w kręgach politycznego, intelektualnego, medialnego i – niestety niekiedy także – eklezjalnego establishmentu?
– czy może również takim samym powodem jest “niepoprawność religijna” tego kapłana ormiańskokatolickiego, należącego do wspólnoty od wieków dającej świadectwo, często martyrologiczne, wierności Chrystusowi i Jego Jedynemu Kościołowi Powszechnemu w wielości rytów, obrządków i zwyczajów, co zapewne drażni i irytuje zwolenników coraz bardziej natrętnej dziś i agresywnej wizji “świeckości państwa”?
Te pytania musiały zostać postawione w imię obrony jakości obyczajów polskiego życia publicznego. Oczekujemy na nie jasnej i wiarygodnej odpowiedzi, a przede wszystkim cofnięcia podjętej już fatalnej decyzji.
Zarząd Stowarzyszenia Twórców dla Rzeczypospolitej
Zdzisław Krasnodębski – prezes
Andrzej Zybertowicz – wiceprezes
Robert Kaczmarek
Jarzy Zalewski
