“W ostatnich dniach prasa informowała o żenująco wysokim poziomie nieznajomości hymnu narodowego wśród Polaków. Uważamy, iż sytuacja w której większość polskich obywateli nie zna całości polskiego hymnu, a znacząca część nie jest nawet w stanie poprawnie wymienić jego tytułu czy przytoczyć choćby treści refrenu to kompromitacja polskiego system edukacji.
Apelujemy, aby w ramach zajęć lekcyjnych w szkołach publicznych każdy nowy tydzień nauki zaczynać od wspólnej recytacji hymnu przez całą klasę lub na apelu przez całą szkołę. Zresztą wybór czasu i miejsca recytacji zostawilibyśmy w gestii dyrekcji poszczególnych placówek. Łączylibyśmy w ten sposób praktyczną naukę i utrwalenie znajomości tekstu hymnu z uroczystym podkreśleniem przynależności ucznia do wspólnoty narodu polskiego (a przecież proces edukacji młodego człowieka ma za swój główny cel jego dorośnięcie do roli Polaka)” – czytamy w ich liście.
Zdaniem Arciszewskiej i Horały należy wzorować się w tej materii na takich krajach jak Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, gdzie powszechne jest rozpoczynanie lekcji w szkołach od przysięgi na wierność fladze i republice.
Bardzo podoba mi się ten pomysł, chociaż już podnoszą się głosy krytyczne (np. w “Gazecie Wyborczej”) podważające sens zmuszania dzieci i młodzieży do recytowania raz w tygodniu Mazurka Dąbrowskiego. Czyż wychowanie patriotyczne nie powinno zaczynać się właśnie od nauki hymnu narodowego i przekonania najmłodszych Polaków, że jego śpiewanie w godnej pozycji jest czymś naturalnym, a znajomość słów podstawowym obowiązkiem obywatelskim?
Mam nadzieję, ze Ministerstwo Edukacji Narodowej odniesie się ze zrozumieniem do tej wspaniałej inicjatywy i zaleci jej wdrożenie we wszystkich polskich szkołach.
