Legendarny Janek Wiśniewski (a tak naprawdę Zbigniew Godlewski) rzeczywiście padł od kuli, sprawiedliwość nigdy nie dosięgła natomiast ówczesnego wicepremiera PRL, 80-letniego dzisiaj Stanisława Kociołka oskarżonego o to, że 16 grudnia 1970 roku nakłaniał w lokalnej telewizji strajkujących w Gdyni robotników do powrotu następnego dnia rano do pracy, chociaż – zdaniem prokuratury – wiedział, że stocznia będzie wówczas zablokowana przez wojsko. Został on właśnie prawomocnie uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, który oddalił apelację od wyroku wydanego w kwietniu 2013 roku przez Sąd Okręgowy w Gdańsku.
Dwaj inni oskarżeni o “sprawstwo kierownicze” masakry, w wyniku której zginęła nie ustalona do dzisiaj liczba osób: pułkownicy Mirosław W. (były dowódca batalionu blokującego bramę Stoczni Gdańskiej oraz Bolesław F. (były zastępca do spraw politycznych dowódcy 32. Pułku Zmechanizowanego blokującego przystanek kolejki pod stocznią w Gdyni) zostali skazani na dwa lata w zawieszeniu.
Gdańska prokuratura chciała uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji wobec wszystkich trzech oskarżonych i przekazania ich sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.
Nie dziwię się, że podczas ogłaszania wyroku część publiczności wznosiła okrzyki: “hańba!” i “sąd po sąd!”. Kolejny raz okazało się bowiem, że wymiar sprawiedliwości niepodległej III Rzeczypospolitej nie jest w stanie ukarać komunistycznych zbrodniarzy z epoki PRL. Wyroki skazujące zapadają jedynie w stosunku do wykonawców, a nie rozkazodawców. Tak uniknęło kary wielu spośród tych drugich, z generałem Wojciechem Jaruzelskim na czele.
Doskonale ujął to jeden z internautów, pisząc na forum “Gazety Wyborczej”:
“Gdyby polskie sądy miały sądzić Hitlera i spółkę, to by się okazało, że nikt nie jest winny! A Adolf dostawałby nawet rentę z dodatkiem funkcyjnym!”
