Anna już wie, że ma nowotwór kości i nie pozostało jej zbyt wiele czasu, ale nikomu nie mówi o diagnozie moskiewskich lekarzy, nie poddaje się i dzielnie znosi ból nogi. Nie chce poddać się leczeniu w szpitalu, bo zależy jej, by jak najdłużej śpiewać. Mimo choroby nadal występuje w różnych częściach świata, m.in. Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Polsce i Związku Radzieckim. Podczas koncertu w Moskowie Anna nie ma siły, by stać na scenie. Po tym występie wyznaje prawdę o nowotworze swojej przyjaciółce i autorce tekstów. Kiedy ta odsłania długą suknię piosenkarki jej oczom ukazuje się wstrząsający widok nogi pokrytej otwartą raną. Za namową Anny Kaczalinej artystka dzwoni do domu i wyznaje Zbigniewowi, że jest ciężko chora. Irma Martens-Berner nie może uwierzyć, że znów traci ukochane dziecko.
Piosenkarka zdaje sobie sprawę, że powoli umiera i nie zdoła pokonać choroby. W duszy wciąż liczy na cud, ale stara się już przygotować męża i matkę na najgorsze. Podejmuje decyzję o przyjęciu chrztu według obrządku Adwentystów Dnia Siódmego. Przeczuwając, że nie pozostało jej wiele czasu, postanawia załatwić wszystkie zaległe sprawy. Wyrusza na poszukiwania grobu ojca. Ostatnie dwa lata życia Anny German to powolne umieranie najpierw przez długi czas w domu, a później w szpitalu. Jak pożegna się z bliskimi?
