Nie “ściemniają”, nie udają, że nie ma problemu, nie unikają odpowiedzialności, chociaż starają się przekonać opinię publiczną, że nie wiedzieli co naprawdę dzieje się w Kiejkutach. I może to być prawda, ponieważ tajne służby nie zawsze mówią o wszystkim nawet swoim przełożonym, a co dopiero przywódcom innych – choćby sojuszniczych – państw.
Tym, co mi najbardziej zaimponowało w ich wystąpieniach medialnych w ostatnich dniach, to rygorystyczne przestrzeganie tajemnic NATO, do których zostali dopuszczeni przed wielu laty. Poważnego polityka poznaje się bowiem m.in. po tym, czy potrafi dochować powierzonych mu sekretów o najwyższym – w tym przypadku globalnym – znaczeniu, nawet jeżeli zdradzenie ich rąbków mogłoby postawić go w lepszym świetle.
Kwaśniewski i Miller zdają ten trudny egzamin celująco.
