Jeden z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych i filmowych, również reżyser. Dla wielu – niedościgniony wzór aktorskiego kunsztu. Ojciec aktorki Marii Seweryn.
Urodził się 25 kwietnia 1946 roku w Heilbronn w Niemczech. W 1968 roku ukończył PWST w Warszawie i związał się z Teatrem Ateneum, w którym występował do 1980 roku.
Stworzył tam wiele znakomitych kreacji – Iwana w “Biesach” Dostojewskiego, “Don Carlosa” w sztuce Schillera, Gustawa w “Ślubach panieńskich”, Chłopca w “Czekając na Godota” Becketta.
Od końca lat 60-tych występował też w teatrze TV, gdzie zagrał m.in. “Ryszarda III” (1989) w sztuce Szekspira w reżyserii Feliksa Falka.
Ma opinię aktora utalentowanego, odważnego i niezwykle pracowitego. O wykonywanym przez siebie zawodzie mówi: “Praca jest moją misją. Grając na scenie służymy nie tylko sobie samym, ale czemuś większemu od nas”.
W 1968 roku był współorganizatorem słynnego protestu przeciwko zdjęciu ze sceny Teatru Narodowego “Dziadów” Mickiewicza w reżyserii Kazimierza Dejmka.
W filmie zadebiutował jeszcze w czasie studiów, epizodyczną rolą w “Beacie” Anny Sokołowskiej (1964). Później wystąpił u boku Barbary Brylskiej w “Albumie polskim” (1970) Jana Rybkowskiego. U tego samego reżysera zagrał też dwa lata później w “Chłopach” (1972) oraz – jako Zenon Ziemkiewicz – w zrealizowanej w 1977 roku “Granicy”.
W 1973 roku Seweryn zagrał główną rolę w krótkim metrażu “Przejście podziemne” Krzysztofa Kieślowskiego, a w 1975 wziął udział w adaptacji “Nocy i dni” Orzeszkowej, w reżyserii Jerzego Antczaka.
Przełomową rolą w karierze filmowej Seweryna była kreacja Maksa Bauma w “Ziemi obiecanej” Andrzeja Wajdy (1974), u boku Wojciecha Pszoniaka i Daniela Olbrychskiego.
Z reżyserem spotkał się jeszcze niejednokrotnie: w 1978 roku zagrał u niego w dziele Kina Moralnego Niepokoju – “Bez znieczulenia”, w 1979 roku stworzył nagrodzoną prestiżową nagrodą Srebrnego Niedźwiedzia kreację w “Dyrygencie”, a w 1980 roku zagrał kapitana Wirskiego w nagrodzonym Złotą Palmą w Cannes “Człowieku z żelaza”.
Później pojawił się jeszcze u Wajdy w “Dantonie” (1992), w roli Sędziego w “Panu Tadeuszu” (1999) i Rejenta Milczka w “Zemście” (2002). Obaj artyści współpracowali też ze sobą w teatrze. W latach 1972-74 Seweryn był wykładowcą na wydziale aktorskim warszawskiej PWST. W 1980 roku wyjechał do Paryża, by zagrać w wystawianej tam sztuce Witkacego “Oni” w reżyserii Wajdy.
Los chciał, że aktor został zauważony i doceniony, i w efekcie zagościł we Francji na dobre.
Współpracował m.in. z Peterem Brookiem, zaś w 1993 roku, jako trzeci cudzoziemiec w historii, otrzymał angaż w Comédie Française. Stworzył tam liczne kreacje – m.in. w sztukach Moliera (“Don Juan”, “Świętoszek”, “Małżeństwo z przymusu”, “Mieszczanin szlachcicem”), grał też Gajewa w “Wiśniowym sadzie” Czechowa i Klaudiusza w “Hamlecie” Szekspira.
Seweryn wystąpił również w szeregu filmów francuskich, z których na pewno warty odnotowania jest udział w nagrodzonych Oscarem “Indochinach” (1992), czy obok Catherine Deneuve w “Genealogii zbrodni” (1996).
Pojawił się też na planie innych zagranicznych produkcji: u Marca Bellocchia w “La Condanna” (1990), u Stevena Spielberga w “Liście Schindlera” (1993), u Agnieszki Holland w “Całkowitym zaćmieniu” (1995).
Pod koniec lat 90-tych powrócił na ekrany polskich kin nie tylko dzięki wspomnianym występom u Wajdy, ale też jako odtwórca roli księcia Wiśniowieckiego w adaptacji “Ogniem i mieczem” (1999) Jerzego Hoffmana oraz postaci kardynała Stefana Wyszyńskiego w “Prymasie. Trzy lata z tysiąclecia” Teresy Kotlarczyk (2000, Złota Kaczka, nagroda Prezesa Zarządu Telewizji Polskiej “za wybitną kreację aktorską” na FPFF w Gdyni, nominacja do Orła).
W 2006 roku zadebiutował w roli reżysera filmowego obrazu “Kto nigdy nie żył…” z Michałem Żebrowskim w roli głównej. Wcześniej wyreżyserował kilka sztuk w teatrze.
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i odznaczeń. W Polsce otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla kultury polskiej w świecie (obie w 1997), Nagrodę Ministerstwa Kultury za kreację w spektaklu Teatru Telewizji “Krawiec” Sławomira Mrożka w reżyserii Michała Kwiecińskiego (1998), Nagrodę od sponsora festiwalu – firmy Atlas – za promocję polskiej kultury za granicą na 12. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Operatorskiej Camerimage w Łodzi (2003) oraz Order Legii Honorowej (2005).
We Francji uhonorowano go Orderem Sztuk Pięknych i Nauk Humanistycznych (1994) oraz prestiżowym odznaczeniem “Orde National du Merite” za zasługi dla kultury francuskiej (1999).
W 1997 roku podczas II Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd, a w 1998, na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto jego gwiazdę w Alei Gwiazd.
Ostatnimi filmowymi występami Seweryna są udział u Petera Greenawaya w obrazie “Nocna straż” (2007) oraz występ w serialu TV Agnieszki Holland “Ekipa” (2007). W 2010 roku zagrał Adama w filmie “Różyczka”. W 2011 roku wystąpił w obrazach “Sęp” oraz “Uwikłanie”.
Swego czasu spędził pięć miesięcy w więzieniu za rozrzucanie ulotek w ramach protestu przeciwko inwazji ZSRR na Czechosłowację.
January 27 at 6 PM – 10 PM
French Epi.
123 Greenpoint Avenue
Brooklyn, New York 11222
