– Kurtyna była zdjęta tylko raz – w czasie okupacji. Poza tym nigdy nie opuszczała teatru. Rozmowy na temat konserwacji prowadzimy z Akademią Sztuk Pięknych. Konserwacja nie musi być przeprowadzona natychmiast, ponieważ dzieło jest zachowane w dobrym stanie. Jednak ze względu na nalot i kurz, który osiadł na niej przez lata, wymaga wyczyszczenia – powiedział portalowi dyrektor Teatru Krzysztof Głuchowski.
Na czym będzie polegać przegląd namalowanej na blejtramie kurtyny, która różni się od innych tym, że podciągana do góry nie zwija się?
– Obraz Siemiradzkiego będzie poddany badaniom klasycznym. Mam tutaj na myśli fotografię w świetle, ultrafiolecie i podczerwieni. Jeśli chodzi o rentgen, są pewne ograniczenia, prześwietlone zostaną wybrane przez konserwatorów fragmenty. Dzięki promieniom X sprawdzimy, czy coś kryje się pod spodem – wyjaśnił główny konserwator Muzeum Marodowego w Krakowie Janusz Czop.
Zajmujące się kurtyną konserwatorki Dominka Sarkowicz i Marzena Sieklucka nie spodziewają się żadnych sensacji.
– Sprawdzimy, czy podczas tworzenia obrazu Siemiradzki miał pomocników. Po zakończonych badaniach czeka nas sporo pracy z analizą i opracowaniem dokumentacji. Kiedy już zbadamy obraz na miejscu, czekają nas badania w laboratorium. Pobierzemy mikropróbki, które pozwolą na doprecyzowanie wyników. I zapewne dowiemy się jeszcze więcej. Dzięki otrzymanemu składowi pierwiastkowemu dzieła będziemy mogły sprawdzić, jakie pigmenty zostały użyte do jego powstania i jak Siemiradzki je łączył – powiedziały portalowi
“Henryk Siemiradzki namalował kurtynę pod koniec XIX wieku. Władze Krakowa zwróciły się do malarza ze względu na to, że konkurs na jej stworzenie okazał się mało satysfakcjonujący. Wzięli w nim również udział m.in. Stanisław Wyspiański czy Józef Mehoffer. Malowidło prezentuje Natchnienie, Piękno i Prawdę – poniżej znajdują się natomiast Komedia z błaznem, Tragedia, Furie, Występek, Widma i Zbrodnia” – czytamy na stronie www.lovekrakow.pl.
– Kurtyna po raz pierwszy została zaprezentowana w teatrze 18 kwietnia 1894 roku. Powstawała w Rzymie przez prawie 1,5 roku – powiedział portalowi inspicjent w Teatrze im. J. Słowackiego Bartłomiej Oskarbski.
