“Parlamentarzyści są zaniepokojeni działalnością islamskich duchownych w krajach takich jak Grecja czy Wielka Brytania. W tych państwach sprawują oni faktyczną władzę sądowniczą wobec zamieszkujących tam muzułmanów” – czytamy w portalu.
Szariat stanowi zbiór szczegółowych reguł religijnych określających prawa i obowiązki muzułmanów we wszystkich sferach życia (praca, polityka, małżeństwo, rodzina, seksualność, sposób ubierania się), a także konsekwencje za ich przekroczenie aż do kary śmierci.
“Przykładowo, zgodnie z zasadami szariatu, mąż ma prawo do wymierzania kar cielesnych żonie niewypełniającej jego poleceń, żona nie może odziedziczyć po mężu więcej niż jednej czwartej majątku, a porzucenie islamu na rzecz innej religii lub ateizmu jest karana śmiercią. Z teoretycznego punktu widzenia szariat nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa w Europie. W praktyce jednak w niektórych krajach europejskich władza publiczna kieruje się przy podejmowaniu decyzji nie tylko prawem państwowym i międzynarodowym, ale również prawem szariatu. Tak jest np. w Grecji, Turcji, Azerbejdżanie i Wielkiej Brytanii” – napisano w portalu.
W tym ostatnim państwie istnieją rady do spraw szariatu odgrywające rolę sądów polubownych zastępujących państwowe przy rozstrzyganiu sporów małżeńskich i spadkowych miejscowych muzułmanów. W Grecji podobną funkcję sprawują mufti, czyli islamscy duchowni.
– Po raz pierwszy w historii Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy odniosło się do zasad praw szariatu w kontekście postanowień Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Zgromadzenie zwróciło uwagę na sprzeczność pomiędzy prawem szariatu a prawem do równego traktowania, wolności sumienia i religii, prawem własności prywatnej czy prawem do życia – powiedziała “Gościowi Niedzielnemu” dyrektor Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris Rozalia Kielmans-Ratyńska.
