Padły słowa, jakie w takich okolicznościach padają.
Najbardziej wzruszające i poruszające było jednak wykonanie przez kolegów z Budki Suflera utworu “Czas ołowiu” poświeconego przedwcześnie odchodzącym artystom.
Romuald Lipko grał go wiele razy. Dziś sam był nim żegnany.
W imieniu całej Polonii Amerykańskiej i my Go żegnamy. Zapamiętamy Jego występy w Nowym Jorku, Chicago i wszędzie, gdzie na tej ziemi mieszkają Polacy.
Zostajesz w naszej pamięci! To się już nie zmieni.
Polonia podjęła akcję upamiętnienia Cię, Romku, w Twym rodzinnym mieście. Doprowadzimy ją do końca.
