Gdyby potraktować te deklaracje poważnie, Polska byłaby dzisiaj najwspanialszym pod względem moralnym krajem na świecie, w którym ludzie prześcigaliby się w życzliwości wobec siebie, staranności w wypełnianiu obowiązków zawodowych oraz obywatelskich, dawaniu świadectwa żywej wiary (szczególnie w praktykowaniu przykazania miłości bliźniego).
Skoro tak wcale nie jest, to znaczy że rodacy albo nie znają nauki Jana Pawła II, albo są zbyt optymistyczni co do swoich możliwości w sprawach etyki.
