Pozew o błąd w sztuce lekarskiej w stanie Nowy Jork trzeba co do zasady wnieść w ciągu dwóch lat i sześciu miesięcy od zarzucanego błędu albo od ostatniego leczenia, jeśli było ono ciągłe. Osobne reguły dotyczą m.in. ciała obcego pozostawionego w organizmie i przeoczonej diagnozy nowotworu.
Wielu pacjentów z Polonii długo nie łączy swoich dolegliwości z możliwym błędem lekarza – czekają na kolejne badania, wierzą, że „samo przejdzie”, albo nie chcą psuć relacji z lekarzem rodzinnym. Tymczasem nowojorskie prawo wyznacza na pozew wyraźny termin, a jego początek nie zawsze przypada na dzień, w którym pacjent zorientował się, że coś poszło nie tak.
Dwa i pół roku – ale od kiedy?
Zgodnie z CPLR §214-a termin wynosi dwa lata i sześć miesięcy. Biegnie od zarzucanego działania lub zaniechania albo od ostatniego zabiegu, jeśli pacjent był w ciągłym leczeniu tej samej choroby, urazu lub schorzenia. To ostatnie zastrzeżenie ma znaczenie praktyczne: przy długim leczeniu tej samej dolegliwości termin może zacząć się później.
Ciągłe leczenie nie oznacza jednak każdej kolejnej wizyty. Ustawa wyłącza badania, o które pacjent prosi wyłącznie po to, by poznać swój stan zdrowia. Wizyta z zupełnie inną dolegliwością również nie przedłuża terminu. Dlatego tak ważna jest dokładna chronologia: daty wizyt, zabiegów i tego, czego każda z nich dotyczyła.
Ciało obce i przeoczony nowotwór
Gdy w organizmie pozostawiono ciało obce, pozew można wnieść w ciągu roku od jego wykrycia albo od ujawnienia faktów, które rozsądnie powinny do wykrycia prowadzić – zależnie od tego, co nastąpiło wcześniej. Ustawa nie traktuje jednak jako ciała obcego m.in. substancji chemicznych, elementów zespalających kości ani protez.
Osobna reguła dotyczy niezdiagnozowania nowotworu lub guza złośliwego. W takich sprawach termin dwóch i pół roku może biec od chwili, gdy pacjent dowiedział się lub powinien był się dowiedzieć o zaniedbaniu i jego skutkach. Obowiązuje jednak granica: co do zasady nie później niż siedem lat od samego zaniedbania. Gdy pozwanym byłby podmiot publiczny objęty przepisami o samorządach – np. placówka prowadzona przez hrabstwo – zawiadomienie o roszczeniu (Notice of Claim) trzeba co do zasady złożyć w ciągu 90 dni, a pozew wnieść w ciągu roku i 90 dni (General Municipal Law §50-e i §50-i).
Co to oznacza dla pacjentów z Polonii
Sam niepomyślny wynik leczenia nie jest jeszcze błędem w sztuce. Kancelaria The Heller Law Firm, PC wyjaśnia na swojej stronie, że w Nowym Jorku trzeba wykazać, iż lekarz, pielęgniarka lub szpital nie dochowali należytego standardu opieki i że to właśnie spowodowało szkodę – a nie samo schorzenie. Do pozwu adwokat dołącza zaświadczenie, że skonsultował sprawę co najmniej z jednym lekarzem i widzi rozsądne podstawy do jej wszczęcia; wymaga tego CPLR §3012-a.
Podstawą oceny jest dokumentacja medyczna, a do niej pacjent ma prawo. Public Health Law §18 przewiduje, że na pisemny wniosek placówka udostępnia dokumentację do wglądu w ciągu 10 dni, opłata za kopie papierowe nie może przekroczyć 75 centów za stronę, a brak pieniędzy nie może być jedynym powodem odmowy. Przy leczeniu w kilku miejscach – na przykład w przychodni w Queens i w szpitalu na Long Island – warto zebrać pełne kartoteki z każdego z nich, a nie tylko wypisy.
Bezpłatna konsultacja po polsku
Kancelaria The Heller Law Firm, PC, założona przez Normana H. Hellera, Esq., analizuje sprawy pacjentów pod kątem tego, czy doszło do możliwego odstępstwa od przyjętej praktyki medycznej. Zakres tej praktyki opisuje strona kancelarii o błędach w sztuce lekarskiej.
Pierwsza konsultacja jest bezpłatna, a rozmowa może odbyć się po polsku – w Ridgewood lub w Lake Success. Telefon: 516-441-5656.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej; jego lektura nie tworzy relacji adwokat–klient. Materiał jest reklamą usług prawnych (attorney advertising). Wcześniejsze wyniki spraw nie gwarantują podobnych wyników w przyszłości.
