„Public charge” bez sztywnej definicji: nowe zasady oceny wniosków o zieloną kartę od 18 września

Departament Bezpieczeństwa Krajowego opublikował 20 lipca 2026 r. ostateczne przepisy uchylające regulację „public charge" z 2022 roku. Od 18 września urzędnicy USCIS ocenią wnioski o stały pobyt według pełnej swobody uznania, biorąc pod uwagę również niepieniężne świadczenia, takie jak Medicaid czy bony żywnościowe SNAP.

Bartosz karczmarski
Bartosz Karczmarski
20 sierpnia, 2026
Formularz wniosku o zieloną kartę i dokumenty imigracyjne na biurku — nowe zasady public charge od września 2026
Od 18 września 2026 roku zmienia się sposób, w jaki USCIS ocenia ryzyko „obciążenia dla systemu pomocy społecznej" przy wnioskach o stały pobyt. Zdjęcie ilustracyjne.

O powrocie testu „public charge” pisaliśmy już w wcześniejszym artykule, opartym wtedy na doniesieniach prasowych. Teraz, po publikacji ostatecznego rozporządzenia i wytycznych USCIS, znane są już dokładne zasady. Test „public charge” — czyli ocena, czy wnioskodawca o zieloną kartę może w przyszłości stać się zależny od pomocy państwa — wraca do amerykańskiego systemu imigracyjnego w nowej, luźniejszej formule. 20 lipca 2026 roku Departament Bezpieczeństwa Krajowego (DHS) opublikował w Federal Register ostateczne przepisy (dokument 2026-14539, 91 FR 45324) uchylające regulację z 2022 roku (87 FR 55472). Miesiąc później, 18 sierpnia, amerykański Urząd ds. Obywatelstwa i Imigracji (USCIS) wydał szczegółowe wytyczne wykonawcze (Policy Alert PA-2026-09), które trafiły do Podręcznika Polityki (Policy Manual), Tom 8, Część G.

Koniec „twardej” definicji — powrót do swobody urzędnika

Kluczowa różnica względem regulacji z 2022 roku jest inna, niż sugeruje wiele doniesień prasowych. Zasada z 2022 roku posługiwała się jasnym progiem: wnioskodawcę uznawano za zagrożonego statusem „public charge”, jeśli był „głównie zależny” (primary dependence) od gotówkowej pomocy socjalnej lub długoterminowej opieki instytucjonalnej finansowanej przez państwo. DHS w nowym rozporządzeniu wprost pisze, że nie wprowadza żadnej nowej definicji pojęcia „public charge” ani „świadczenia publicznego” — dosłownie: „DHS is neither promulgating definitions for the terms ‘public charge’ or ‘public benefits’ through this rulemaking”. Departament jasno deklaruje też, że odchodzi od sztywnego progu „głównej zależności” na rzecz oceny „całokształtu okoliczności” (totality of the circumstances), prowadzonej indywidualnie przez każdego urzędnika.

W praktyce oznacza to mniej przewidywalności, nie więcej. Zamiast jednego mierzalnego progu, o wyniku decyduje łączna ocena ustawowych czynników — bez sztywnego wzoru, który dałby się z góry wyliczyć.

Więcej rodzajów pomocy wejdzie do oceny

Druga zmiana dotyczy zakresu branych pod uwagę świadczeń. Regulacja z 2022 roku liczyła się właściwie tylko z gotówkową pomocą na utrzymanie oraz kosztem długoterminowej opieki instytucjonalnej finansowanej przez rząd — większość świadczeń niepieniężnych (SNAP, Medicaid poza stanami nagłymi, pomoc mieszkaniowa) była z oceny wyłączona. Nowe przepisy to zmieniają: DHS uznaje, że pojęcie „świadczenia” z ustawy obejmuje zarówno pomoc gotówkową, jak i niepieniężną, i będzie brać pod uwagę odbiór jakichkolwiek świadczeń objętych testem dochodowym (means-tested) — bez różnicowania na gotówkowe i rzeczowe.

Zmiana nie działa jednak wstecz w prosty sposób. DHS wprowadził wyraźny podział w czasie: świadczenia pobrane przed 18 września 2026 roku będą oceniane według wąskich zasad z 2022 roku (tylko pomoc gotówkowa i instytucjonalizacja), a świadczenia pobrane od 18 września 2026 roku — już według nowego, szerszego standardu.

Kogo dotyczy zmiana i od kiedy

Nowe zasady obowiązują wnioski o wjazd (admission) złożone od 18 września 2026 roku oraz wnioski o zmianę statusu na stały pobyt (formularz I-485) — ostemplowane pocztą lub złożone elektronicznie od tej daty. Dotyczy to zarówno kategorii rodzinnych (m.in. małżeństwa z obywatelem USA, sponsorowanie przez rodzinę), jak i pracowniczych — czyli głównych ścieżek, którymi Polacy ubiegają się o zieloną kartę.

Pięć ustawowych czynników, które urzędnik musi wziąć pod uwagę przy każdej ocenie, pozostaje bez zmian, bo wynika wprost z ustawy, nie z rozporządzenia: wiek, stan zdrowia, sytuacja rodzinna, majątek i zasoby finansowe oraz wykształcenie i umiejętności zawodowe. Zmienia się za to podejście do formularza I-864 (Affidavit of Support) — złożenie prawidłowo wypełnionego oświadczenia sponsora pozostaje obowiązkowe dla większości kategorii rodzinnych, ale zniesiono zapis nakazujący automatyczne „przychylne” traktowanie wystarczającego I-864 przy ocenie. Teraz to również element ocenianej całości, a nie czynnik z góry przesądzający na korzyść wnioskodawcy.

Rozporządzenie zaostrza również zasady dotyczące tzw. public charge bonds (kaucji składanych zamiast odmowy w niektórych sprawach) — sam odbiór jakiegokolwiek świadczenia objętego testem dochodowym, albo naruszenie dowolnego warunku kaucji, będzie teraz uznawane za jej naruszenie.

Co to oznacza w praktyce

Do projektu wpłynęło niemal 8,9 tysiąca komentarzy publicznych (w tym 5882 w ustawowym 30-dniowym terminie konsultacji), w większości krytycznych wobec zmiany. Sam DHS szacuje, że nowe zasady zmniejszą roczne wydatki transferowe rządu federalnego i stanów o około 13,05 miliarda dolarów.

Dla osoby planującej wniosek o zieloną kartę najważniejszy jest kalendarz: sprawy złożone i rozstrzygane przed 18 września 2026 roku podlegają jeszcze poprzednim, węższym zasadom. Kto ma otwartą sprawę rodzinną albo pracowniczą i korzysta — lub korzystał — z jakiejkolwiek pomocy publicznej, powinien już teraz omówić z licencjonowanym prawnikiem imigracyjnym, jak to udokumentować i jak przygotować sponsora do złożenia I-864. Ostateczna ocena wciąż zależy od indywidualnego urzędnika, więc warto podejść do wniosku z pełną, uporządkowaną dokumentacją finansową.

Kwestie związane z testem „public charge” i wnioskiem o zieloną kartę najlepiej skonsultować z wyprzedzeniem — sprawdzonych, polskojęzycznych adwokatów imigracyjnych znajdziesz w katalogu Polish Pages.


Źródła:

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa imigracyjna zależy od indywidualnych okoliczności — przed złożeniem wniosku skonsultuj się z licencjonowanym prawnikiem imigracyjnym.

Autor: Bartosz Karczmarski · 20 sierpnia 2026

Newsletter Dziennika Polonijnego

Zostaw pierwszy komentarz

Post
Filter