Urokliwe miejsce
Pałac wraz z parkiem zachował w sposób nienaruszony niebywałe walory artystyczne. Architektura pałacu jest efektem kilku wzorców takich jak włoskich, francuskich oraz polskich. Zachowany wystrój malarsko-rzeźbiarski nawiązuje do symboliki antycznej. Podkreśla też ona apoteozę rodu Sobieskich, z jednoczesną gloryfikacją wielu niezapomnianych sukcesów wojennych króla, w tym zwycięstwa pod Wiedniem.
Wystrój wilanowskiej rezydencji
Wystrój wspomnianego pałacu jest dziełem wielu twórców, wśród których wyróżnia się takie nazwiska jak Jerzy Eleuter Szymonowicz-Siemiginowski, Michelangelo Palloni czy Claude Callot i Jan Reisner. Jeśli chodzi natomiast o ornamentykę pałacową, jest ona dziełem mistrza Pietro Innocente-Comperetiego. We wnętrzach wilanowskiego pałacu znajduje się wspaniała kolekcja dzieł sztuki europejskiej oraz dalekowschodniej.
Podmiejska rezydencja
Pałac w Wilanowie, w wieku siedemnastym był typowo magnacką podmiejską rezydencją. Za czasów króla Jana, na całość tego pałacu składał się korpus główny budynku, galeria ogrodowa i obserwacyjne wieże. Jest to budowla jak widzimy symetryczna, dzielona na część należącą do króla i na część królowej. Wokół pałacu na polecenie oczywiście króla Jana III założono wspaniałe ogrody i zwierzyniec.
[openx_strefa:0]
Po roku 1696
Po śmierci Jana Sobieskiego czyli po roku 1696, wilanowska rezydencja stała się sukcesją synów królewskich. W 1720 roku, królewicz Konstanty sprzedał ten pałac Elżbiecie Sieniawskiej, bogatej magnatce, która podniosła go po znaczącym zaniedbaniu. Po śmierci Sieniawskiej czyli po roku 1729 roku, dziedziczką Wilanowa była jej córka Maria Zofia Denhoffowa, żona wojewody ruskiego oraz księcia Augusta Czartoryskiego. Niestety to właśnie ona oddała z czasem ten pałac w dożywotnią dzierżawę następcy króla Jana, Augustowi II Mocnemu Sasowi z rodu Wettinów, który nie dbał o ten majątek. Kolejną panią na Wilanowie została Izabela Lubomirska, córka Augusta Czartoryskiego i Zofii z Sieniawskich. Pani Lubomirska wzbogaciła pałac o różne bardzo cenne dzieła sztuki.
Czasy królewskie
Jan III Sobieski podobnie jak w Wersalu, kazał też i w Wilanowie założyć barokowy ogród włoski. Rozłożysty taras przyozdobiły pozłacane figury mitologiczne oraz marmurowe wazony. Były tutaj też piękne fontanny i altany. Po dwóch stronach dziedzińca założono tak zwany “ogród fruktowy” z drzewami jabłoni, wiśni, grusz, śliw, brzoskwiń i moreli oraz krzewami porzeczek i agrestu. Król Jan u schyłku życia, niemal codziennie wymykał się rano do wspomnianego ogrodu, spędzając czas na spacerach.
Dziękujemy Dyrekcji Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie za możliwość odwiedzenia tej placówki, przez Redakcję “Dziennika Polonijnego”.
