Nikt jednak nie przypuszczał w chwili wybuchu wojny, że istnie jeszcze jeden pakt Ribbentrop- Mołotow, który dawał Niemcom wolną rękę w prowadzeniu zbrojnej agresji w Polsce.
Charakter światowy
Formalnie wojna nabrała charakteru wojny światowej, z chwilą wypowiedzenia jej Niemcom, przez Wielką Brytanię i Francję dnia 3 września 1939 roku. Wraz z Wielką Brytanią, do wojny przystąpiły też Indie i główne państwa Wspólnoty Brytyjskiej. Nikt się nie spodziewał, że szesnaście dni później, na nasze ziemie wkroczy kolejny agresor, uniemożliwiając tym sposobem najmniejszą formę naszej obrony. Sowiecka agresja, doprowadziła do masowych prześladowań narodowościowych wśród Polaków, na przyłączonych do ZSRR terenach wschodnich II Rzeczypospolitej. Po wielu latach niewoli narodowej jaką były zabory, łatwo się było spodziewać wybuchu wojny. Zarówno Rosjanie jak też i Niemcy, dostatnio panoszyli się w naszym kraju, dopuszczając się kradzieży i wyzysku Polaków. Wybuch wojny, miał im z powrotem zapewnić życie na koszt naszego kraju i naszych rodaków. Dlatego też II wojnę światową, nazywa się potocznie czwartym rozbiorem, gdyż Niemcy i Rosjanie, podzielili się Polską według granic obowiązujących w chwili trzeciego rozbioru naszego kraju mającego miejsce w 1795 roku.
Już o świcie
Wojna rozpoczęła się tuż o świcie dnia 1 września ostrzałem przylądka Westerplatte, przez okręt podwodny Szlezwik- Holstein. Przez siedem długich dni kapitan Franciszek Dąbrowski i major Henryk Sucharski, bronili zaciekle tego, co od dawna należało do Polski. W tym samym prawie czasie broniła się Poczta Gdańska z Konradem Gauderskim na czele. Po zęby uzbrojona armia niemiecka, jak burza przeciągała się przez granice naszego państwa, które ostatkiem sił broniło swoich granic.
[openx_strefa:0]
Ciągłe aresztowania
Aresztowań i osadzeń w obozach koncentracyjnych, egzekucji, morderstw i powszechnych deportacji, było w naszym kraju bardzo dużo. Po agresji sowieckiej, rząd polski ewakuował się w nocy 17 września na terytorium sojuszniczej Rumunii. Wbrew porozumieniu polsko-rumuńskiemu o swobodnym prawie przejazdu, pod naciskiem niemiecko-sowieckim, rząd polski został tam bez wcześniejszego uprzedzenia internowany. Dnia 30 września tegoż roku, prezydent Ignacy Mościcki, korzystając z prerogatyw konstytucyjnych o możliwości wyznaczenia swojego następcy w czasie wojny, wydał dekret o przekazaniu władzy Władysławowi Raczkiewiczowi. co zapoczątkowało działalność polskiego rządu na uchodźstwie. Mieszkańcy obu okupowanych części państwa polskiego, poddani zostali represjom przez siejących grozę okupantów. Mimo wszystko, jeszcze we wrześniu 1939 roku, rozpoczęły swoją działalność podporządkowane rządowi na uchodźstwie struktury państwa podziemnego.
Polska wciąż się broniła
Ciągłość państwowa Rzeczypospolitej Polskiej na arenie międzynarodowej wbrew deklaracjom agresorów i okupantów została zachowana. W okupowanym kraju odtworzono konspiracyjną administrację, szkolnictwo, a przede wszystkim podziemne wojsko. Niemiecki okupant, nie znał umiaru swojej agresji ani w stosunku do kobiet ani też do dzieci. Wszyscy czuli się zastraszeni i bezradni.
To był jedynie początek wojny. Sześć długich lat “czwartego zaboru”, pokazało całemu światu, co człowiekowi potrafi wyrządzić drugi człowiek. Zatem w rocznicę jej wybuchu, powinniśmy pamiętać o takich miejscach jak Pawiak, Oświęcim, Ponary czy też Piaśnica. Tam walczyli i ginęli Polacy, za wolność tych, którzy teraz mogą się mienić niepodległymi obywatelami. Redakcja “Dziennika Polonijnego” miała okazję zobaczyć eksponaty z II wojny światowej zgromadzone w Muzeum Orła Białego w Skarżysku- Kamiennej.
