Zainteresowanie betonowaniem jednej z najpiękniejszych górskich rzek w Polsce jest pokłosiem postanowienia Unii Europejskiej o dopłacaniu do budowy każdej elektrowni wodnej. Jej właściciel najpierw otrzyma więc unijne pieniądze, a później będzie czerpać spore zyski, sprzedając energię elektryczną.
Pozwolenie na takie inwestycje wydaje lokalny samorząd, na którego decyzje łatwo można w Polsce wpływać, zwłaszcza mając w nich prywatne znajomości oraz odpowiednie środki finansowe. Czy ten proceder można skutecznie kontrolować i zatrzymać na wyższym szczeblu?
“- Zaczęliśmy rozpatrywać poszczególne wnioski pod względem technicznym. Jeśli dany projekt spełnia wszystkie normy techniczne, to właściwie nie mamy możliwości odmówienia jego pozytywnego zaopiniowania. Zastanawiamy się, co z tym zrobić, bo w niektórych miejscach Dunajca inwestrorzy chcą stawiać elektrownię przy elektrowni” – powiedział “GW” Jerzy Grela, dyrektor RZGW w Krakowie.
Te plany budzą zrozumiałe protesty ekologów, obrońców przyrody, kajakarzy, wędkarzy, ichtiologów.
“- Elektrownia wodna. która daje czystą energię, może zatracić swój ekologiczny charakter, jeśli jej budowa zniszczy przyrodę. A Dunajec z pewnością stanie się martwą rzeką, gdy zostanie zrealizowany plan budowy 33 elektrowni wodnych. (…) Kilkadziesiąt takich inwestycji w ciągu kilku lat zabije rzekę. Dlatego zamierzamy interweniować u osób odpowiedzialnych za ochronę środowiska” – zapowiedział na łamach gazety Radosław Ślusarczyk z Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot.
Powstał już Klub Przyjaciół Dunajca, który w specjalnym apelu napisał m.in.: “Stanowczo protestujemy przeciwko nieodwracalnemu zniszczeniu najpiękniejszej górskiej rzeki naszego kraju”.
Reprezentujący nowe stowarzyszenie Jerzy Płachecki powiedział “Gazecie Wyborczej”:
“- Nastąpią nieodwracalne zmiany w wędrówkach tarłowych ryb, niektóre ryby znikną z Dunajca, dno rzeki zostanie zamulone i będą się w niej gromadzić nieczystości. Korzyści płynące z pozyskiwania energii będą niewspółmierne do strat, jakie poniesie przyroda i korzystający z niej ludzie. Dunajec to bezcenny skarb, a sięganie po to narodowe dziedzictwo w celu osiągnięcia finansowych korzyści jest zwykłym barbarzyństwem!”
Autor artykułu Bartłomiej Kuraś pisze w swoim komentarzu:
“Przedsiębiorcy chętnie by zabudowali prawie cały Dunajec. Służby, które pilnują budowy elektrowni, nie wiedzą, jak sobie z tym poradzić, bo to dla nich nowe zjawisko. Muszą szybko wypracować procedury, bo inaczej beton na całe wieki zaleje Dunajec. I już nikt nie będzie chciał tu przyjechać popływać kajakiem, powędkować czy zwyczajnie odpocząć nad brzegiem rzeki. Kilowaty z elektrowni wodnych z pewnością nie zrekompensują tych strat.”
W pełni podzielam tę opinię.
Jerzy Bukowski
