Rozwiązanie umowy o pracę, a następnie nawiązanie – już po nabyciu prawa do emerytury – nowego stosunku pracy nie skutkuje zawieszeniem emerytury. Nie ma znaczenia państwo zatrudnienia. Emeryt pracujący za granicą, aby otrzymywać emeryturę, też musi przedłożyć w ZUS świadectwo pracy lub zaświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy.
– Zasada ta dotyczy osób pozostających w stosunku pracy w państwach Unii, w Islandii, Liechtensteinie, Szwajcarii i Norwegii. Obowiązujące w stosunkach między Polską a tymi państwami rozporządzenia unijne przewidują zrównanie zdarzeń i okoliczności, które zaszły na terytorium państw członkowskich – wyjaśnia Ewa Bednarczyk, wicedyrektor Departamentu Rent Zagranicznych ZUS.
Oznacza to, że stosunek pracy nawiązany w myśl przepisów obowiązujących w innych niż Polska państwach członkowskich UE należy traktować jak zatrudnienie w Polsce. Dotyczy to także osób pracujących w USA, Kanadzie, Korei Południowej, Macedonii, Chorwacji, Serbii, Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie, z którymi Polskę łączą dwustronne umowy międzypaństwowe w dziedzinie ubezpieczeń społecznych przewidujące zrównanie zdarzeń i okoliczności. Wyjątkiem jest Australia.
Zaświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy nie trzeba tłumaczyć. Może być sporządzone w języku urzędowym kraju zatrudnienia. Informację o rozwiązaniu stosunku pracy można przekazać za pośrednictwem zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej.
