Nie zgadza się z tym Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak uważający tę metodę pozostawiania niechcianych przez matki noworodków za ważną w ratowaniu ich życia.
Komitet rekomenduje natomiast udostępnienie procedury anonimowego porodu w szpitalu stosowanej w Niemczech. Matka pozostaje anonimowa, ale jej dane są przechowywane i dziecko ma prawo poznać jej tożsamość, gdy skończy 16 lat.
Zdaniem Komitetu idea “okien życia” narusza prawo dziecka do tożsamości i niezgodna jest z konwencją o prawach dziecka. ONZ-owscy urzędnicy wyrazili “głębokie zaniepokojenie brakiem regulacji i rosnącą liczbą <okien życia> dla niemowląt, które pozwalają na anonimowe porzucenie dziecka”.
– Komitet zwraca uwagę na prawo do tożsamości, ale przypominam, że my w tym wypadku mówimy o prymacie prawa do życia – powiedział PAP Michalak.
On też uważa, że pozostawienie dziecka w “oknie życia” nie jest najlepszym rozwiązaniem i lepiej byłoby pozostawić je w szpitalu albo zgłosić się bezpośrednio do sądu lub ośrodka adopcyjnego.
– Ale jeśli miałoby zostać porzucone w lesie lub w innym miejscu dla niego niebezpiecznym, to oczywiście “okno życia” jest lepszym wyjściem. Można zadać pytanie: gdyby nie było “okien życia”, to co by się stało z tymi dziećmi? Myślę, że powinniśmy tworzyć warunki do korzystania z innych rozwiązań dla rodziców chcących zrzec się praw do dziecka i edukować, ale nie możemy likwidować alternatywy, która może uratować dziecku życie – dodał.
“<Okna życia> działają najczęściej przy klasztorach, domach dziecka, szpitalach. Umożliwiają anonimowe pozostawienie dziecka w bezpiecznym dla niego miejscu. <Okna życia> są z reguły ogrzewane i wyposażone w alarmy, które informują obsługę o pozostawieniu dziecka. Rodzice nie są poszukiwani, a dzieci trafiają do adopcji. <Okna życia> funkcjonują niemal w całej Europie. W Polsce jest ich kilkadziesiąt. Ich adresy można znaleźć np. na stronach Caritas http://www.caritas.pl/okna-zycia-adresy/” – czytamy w depeszy PAP, która przypomina, że sugestie i zalecenia Komitetu Praw Dziecka nie są wiążące dla państw członkowskich ONZ, ale w następnym sprawozdaniu powinna znaleźć się informacja o ich realizacji.
