Reżyser tak pamiętnych spektakli jak “Noc listopadowa” Stanisława Wyspiańskiego, “Biesy” Fiodora Dostojewskiego, czy teatralnego maratonu (sfilmowanego później jako serial telewizyjny) “Z biegiem lat, z biegiem dni” na podstawie kilku utworów młodopolskich twórców tuż po II wojnie światowej studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i zawsze potem chętnie wracał do tego miasta, w którym zorganizował Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manngha, a swoje nagrody, czyli wspomnianego Oscara, Złotą Palmę z Cannes, berlińskiego Złotego Niedźwiedzia i weneckiego Złotego Lwa przekazał do zbiorów Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Collegium Maius. Za zasługi dla podwawelskiego grodu otrzymał w 1995 roku – wraz z małżonką Krystyną Zachwatowicz – Srebrny Medal Cracoviae Merenti.
Twórca polskiej szkoły filmowej, którego dziełem są m.in. “Kanał”, “Popiół i diament”, “Popioły”, “Panny z Wilka”, “Brzezina”, “Ziemia obiecana” “Człowiek z marmuru”, “Człowiek z żelaza”, “Pan Tadeusz”, “Katyń” ma już swoją aleję w Gdyni, ulicę w rodzinnych Suwałkach, a także w innych miastach, m.in. Wałbrzychu.
Andrzej Wajda był senatorem RP w latach 1989-1991, członkiem honorowym francuskiej Akademii Sztuk Pięknych, honorowym obywatelem Warszawy, Gdańska, Gdyni, Wrocławia, Łodzi, Opola, Radomia i Suwałk. W 2011 roku otrzymał Order Orła Białego. Zmarł pięć lat później, pochowano go na cmentarzu Salwatorskim.
Krakowscy radni nadali także skwerowi pomiędzy Przedszkolem Samorządowym nr 76 i Szkołą Podstawową nr 32 u zbiegu al. Focha i ul. Królowej Jadwigi imię Papcia Chmiela (naprawdę Henryka Jerzego Chmielewskiego) – wybitnego grafika i rysownika, uczestnika powstania warszawskiego, twórcę legendarnego komiksu pt. “Tytus, Romek i A’Tomek”, ulicy w Nowej Hucie Stanisławy Dowgiałło – jednej z pierwszych w Polsce farmaceutek, przewodniczącej Związku Polaków na Łotwie po I wojnie światowej, skwerowi przy ul. Biskupiej Aleksandra Biborskiego – architekta, projektanta wielu kamienic krakowskich, a drodze w dzielnicy Bieżanów księdza Adolfa Chojnackiego, najbardziej znanego – obok m.in. Jerzego Popiełuszki, Stanisława Małkowskiego, Kazimierza Jancarza – kapłana prześladowanego w czasach PRL za działalność opozycyjną, proboszcza wsławionej zorganizowanym przez Annę Walentynowicz strajkiem głodowym w 1985 roku bieżanowskiej parafii, niedoszłej ofiary zamachu przygotowanego na jego życie przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, w latach 90. duszpasterza środowisk polonijnych w Rumunii i na Ukrainie.
