Kiernik urodził się w tym mieście, od 1903 roku należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego, blisko współpracował z Wincentym Witosem. Po odzyskaniu niepodległości był między innymi ministrem spraw wewnętrznych i rolnictwa. W 1932 roku został skazany w procesie brzeskim na 2.5 roku pozbawienia wolności, ale uciekł do Czechosłowacji, skąd wrócił do Polski w 1939 roku.
W powstałym 28 czerwca 1945 roku Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej, został ministrem administracji publicznej. Był zdecydowanym przeciwnikiem prezesa PSL Stanisława Mikołajczyka. Po opuszczeniu przez niego Polski w październiku 1947 roku stał się jednym z przywódców podporządkowanego komunistom nowego PSL i posłem (w latach 1947-1952) na Sejm. Pod koniec życia objął funkcję wiceprezesa Głównej Komisji Rewizyjnej Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
