W 616 rocznicę bitwy grunwaldzkiej: „Dziennik Polonijny” wspomina wielkiego polskiego króla

Nieustający terror 

Sukcesywny  terror i bezprawie jakie wobec naszego narodu siał zakon krzyżacki, miał się zakończyć „bitwą śmiertelną” rozegraną na polach Grunwaldu w roku 1409. Jednakże zmagania wojenne przerwała nadciągająca sroga zima. Zatem prawdziwa wojna została wszczęta ponownie latem roku 1410. Jak wiemy to z kart historii, do rozstrzygającego starcia doszło dnia 15 lipca, wspomnianego roku. Krzyżacy będąc zniecierpliwieni, chcieli jak najszybciej rozpocząć wspomnianą wojnę, nieustannie wierząc w swoje rychłe zwycięstwo. Wojska zakonu czekając na polskiego przeciwnika, gorzały w skwarnym słońcu lipcowego nieba. Tymczasem Polacy ukryci byli w zacienionych obszarach leśnych i nie śpiesząc się do boju, uczestniczyli w trzech mszach, odprawianych na chwałę Boga. Na polach wioski Grunwald armia krzyżacka poniosła straszliwą klęskę. W bitwie tej poległ nawet wielki mistrz zakonu Urlich von Jungingen, a wraz z nim prawie wszyscy dostojnicy państwa krzyżackiego. Potęga zakonu, właśnie od roku 1410 została raz na zawsze załamana. A przy okazji największym ze średniowiecznych wodzów europejskich, okazał się nasz król Władysław Jagiełło.

Wielki polski król 

Władysław Jagiełło, urodził się w około 1351 roku. Zmarł on natomiast dnia 1 lipca 1434 roku w miejscowości o nazwie Gródek Jagielloński. Był on synem Olgierda oraz księżniczki twerskiej Julianny. W naszej polskiej historii zapisał się on jako bardzo dobry król polski. Przede wszystkim był on świetnym ekonomistą i strategiem wojennym. Był on żonaty z Jadwigą Andegaweńską, Anną Cylejską, Elżbietą Granowską oraz z siostrzenicą księcia Witolda Zofią Holszańską. Właśnie z Zofią miał on dwóch synów Władysława i Kazimierza, oczywiście późniejszych królów polskich. Jednym z ważniejszych jego posunięć politycznych, było ustanowienie unii personalnej Polski z Litwą. Unia ta miała miejsce dnia 14 sierpnia 1385 roku w Krewie. Nie doszło by do tego sojuszu, gdyby Władysław nie przyjął dnia 15 lutego 1386 roku chrztu w Krakowie. Chrzest ten umożliwił mu poślubienie księżniczki węgierskiej Jadwigi Andegaweńskiej.

Koronacja

W dniu 4 marca 1386 roku, Władysław został koronowany na króla Polski. Po bezpotomnej śmierci żony Władysława królowej Jadwigi, by umocnić swoje prawa do korony, poślubił on w 1402 roku wnuczkę Kazimierza Wielkiego, Annę Cylejską. Zwycięstwo odniesione przez Jagiełłę na polach grunwaldzkich w roku 1410 oraz zawarty z Krzyżakami pokój toruński, doprowadziły do wzrostu znaczenia Polski i jej króla na arenie międzynarodowej. W 1426 roku, polski król Władysław Jagiełło wzmocnił zależność Mazowsza od Polski. Na mocy tak zwanego „przywileju jedleńskiego”, Władysław rozszerzył dotychczasowe przywileje szlacheckie, w zamian za zgodę polskiej szlachty na dynastyczność tronu dla jednego ze swoich synów. Jako wielki monarcha Polski, zmarł on w 1434 roku, po czym został pochowany w katedrze na Wawelu. Redakcja „Dziennika Polonijnego”, oglądała w muzeum w Tarnowie pamiątki po średniowiecznej ludności polskiej pamiętającej bitwę grunwaldzką.