Polska Puszcza Białowieska
Przykładem takowego miejsca, jest na przykład w Polsce Puszcza Białowieska, eksponująca nie tylko okazy przyrody typu roślinnego, ale też i zwierzęcego ponieważ jej królem jest żubr. Współczesne formy ochrony przyrody, jak należy pamiętać wywodzą się z romantycznego zachwytu ludzi, dzikim środowiskiem naturalnym.
Pierwsze działania
Przykładem pierwszych działań mających na celu powołanie do istnienia parku przyrody, jest ochrona góry Drachenfels niedaleko Bonn w Niemczech, gdzie rząd pruski w roku 1836, pozwolił na wchodzenie do tego miejsca turystom, na podstawie rejestrowanych przepustek. We Francji od roku 1861, zaczęto powoływać „rezerwaty artystyczne” rzecz jasna w miejscach przyrodniczo cennych. Pierwszym tego typu rezerwatem był Las Fontainebleau znajdujący się opodal Paryża, w którego utworzenie zaangażowane były takie postacie jak chociażby Wiktor Hugo. Przełomem w utworzeniu parku krajobrazowego, było jak wiemy powołanie w 1872 roku, w Stanach Zjednoczonych Parku Narodowego Yellowstone.
Do roku 1939
Do momentu wybuchu II wojny światowej forma ochrony środowiska naturalnego w postaci parków krajobrazowych, istniała w 12 krajach Starego Kontynentu, w tym oczywiście w Polsce. W naszym kraju, istnieją aż 23 parki narodowe
Park Güell w Barcelonie w Hiszpanii
Redakcja „Dziennika Polonijnego” wybrała się do Hiszpanii, a konkretnie do Barcelony, aby tam zobaczyć duży park z elementami architektonicznymi. Park ten nosi nazwę „Parku Güell”. Zaprojektowany on został przez katalońskiego mistrza architektury, Antoniego Gaudiego. Stało się to na życzenie jego przyjaciela Eusebiego Guella, barcelońskiego przemysłowca. Przemysłowiec ten, był jak wiemy zauroczony angielskimi „miastami-ogrodami”, dlatego plan parku jaki stworzył Gaudi, on w całości sfinansował. Projekt ten miał być osiedlem dla bogatej burżuazji. Prace trwały od 1900-1914 roku.
Specyfika tego miejsca
Park otoczono murem, zbudowanym z kamieni o nieregularnym kształcie. Znajduje się tam aż siedem bram. Nad główną bramą usytuowane są dwa medaliony ze słowami „Park” i „Güell”. Brama wejściowa wykonana jest z kutego żelaza, z przyległymi do niej dwoma pawilonami. Schody prowadzące do głównego pawilonu, mistrz Gaudí umieścił na trzech wysepkach. „Sala Stu Kolumn”, to główny pawilon, który miał służyć za targ. Dach tej sali, posiada kształt falisty i ułatwia spływ deszczówki, potrzebnej do nawadniania roślin.
„Teatr grecki”
Piękny taras mieszczący się nad pawilonem kolumnowym utworzony przez wspomnianego architekta, był nazywany „teatrem greckim”. Opasany jest on wyjątkowo długą, wykładaną mozaiką ceramiczną ławką, która jest jednocześnie gzymsem wspomnianego pawilonu. Jej szczegółowy projekt dopracował Josep Maria Jujol.
