Polskie Wojsko
Polskie oddziały wojskowe piechoty oraz szwadron kawalerii dywizyjnej i batalion saperów, rankiem 8 września 1939 roku, rozpoczęły walkę zbrojna przeciwko Niemcom, którzy zaatakowali rejony wsi Odrzywół. Generał Stefan Dąb- Biernacki, nakazał jak najszybszą przeprawę przez rzekę Wisłę. Poszczególni dowódcy byli niezadowoleni z wydanych poleceń, zatem postanowili oni samodzielnie podjąć działania taktyczno militarne.
Wyprawa do Kalińskiego
Pułkownik Ignacy Oziewicz, podjął decyzję o przedostaniu się do pułkownika Władysława Kalińskiego w celu uzgodnienia współpracy bojowej. Przed odjazdem Oziewicza z leśniczówki w Giełzowie oznajmił on, że jeśli nie powróci do godziny 18:00, to dowódca piechoty dywizyjnej pułkownik Jan Bratro, rozpocznie przegrupowanie wojska.
Gdy zniszczono mosty
Nieobecność pułkownika Kalińskiego była spowodowana zniszczeniem mostów na rzekach w Nowym Mieście. W godzinach wieczornych polskie dywizje rozpoczęły formowanie kolumn czwórkowych, celem wyruszenia do ataku. Dodatkowo strach w polskich oddziałach wywołały odgłosy polskich czołgów 1 Batalionu Czołgów Lekkich. Polacy myśleli, że to czołgi wroga. Po północy rozpoczęto przegrupowywanie kolumn i wymarsz na Iłżę i Radom. Część wojska przeszła przez miejscowość Ceteń, gdzie przy ostrzale wrogiej artylerii, Polacy przeprawili się przez rzekę Drzewiczkę.
Starcie to nie spowodowało większych strat w oddziałach polskich. Wrogie wojska niemieckie, opuściły zajmowane przez siebie pozycje w Odrzywole. Zaś polskie wojska udały się w stronę Łodzi, aby wesprzeć walczące kompanie.
