Kandersino
W roku 1283 nazwa Kędzierzyna wymieniona została jako Kandersino, natomiast w 1410 roku jako Candirsyn. W pruskim urzędowym dokumencie pochodzącym z roku 1750, który został wydany po polsku w Berlinie, przez Franciszka Wielkiego wymienia się Koźle, jako dość znaczącą ślaską miejsowość. Nazwa Koźle, zapisana też została w dziele jakim jest „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej”, które zostało wydane w Głogowie w roku 1847 przez znanego wówczas pisarza Józefa Lompa, często podpisującego się jako „Józef Lompa Polak”. Polską nazwę Kędzierzyna wymienia natomiast Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego z końca dziewiętnastego wieku.
Rok 1104
Pierwsze wzmianki o Koźlu pochodzą z roku 1104, jednakże nadanie mu praw miejskich miało miejsce dopiero w 1281 roku. Ziemie te wchodziły wtedy w skład Księstwa Kozielsko- Bytomskiego, które od roku 1289 było lennem króla Czech. W roku 1526 księstwo Kozielsko-Bytomskie oraz Czechy, przeszło pod jurysdykcję Habsburgów. Zatem od roku 1741 było wspomniane księstwo pod panowaniem pruskim.

Osiemnasty wiek
W 1743 roku, miał miejsce początek rozbudowy twierdzy w Koźlu, nazwanej zwyczajowo „Twierdzą Koźle”. Rozwój gospodarczy tej okolicy rozpoczął się jednocześnie z rozbudową Kanału Kłodnickiego, który został ukończony w roku 1812. W 1807 roku, twierdza kozielska została oblężona przez wojska Cesarza Francuzów. W 1845 roku, jeszcze bardziej wzrosło znaczenie ekonomiczne tego miejsca, gdyż oddano do użyteczności publicznej linię kolejową „Opole- Gliwice”. Od tej chwili, Kędzierzyn rozpoczął swój systematyczny rozwój ekonomiczny jak i przemysłowy. W roku 1921 okolica tego miasta była polem szeregu walk mających miejsce w wyniku wywołanego III powstania śląskiego. Ziemie te, na mocy jak wiemy rozpisanego plebiscytu, pozostały w granicach Niemiec. W latach 1934–1938 wybudowano tutaj nowy „Kanał Gliwicki” podnoszący prestiż miasta. W 1945 roku, po bezwarunkowej kapitulacji Niemiec, miasto weszło w skład Polski.
„Dziennik Polonijny” tu zobaczył
Do dziś można oglądać zachowane tu fortyfikacje „fryderycjańskie” Twierdzy Koźle, a przy okazji liczne obwałowania i fosy, murowano-ziemne, dość dobrze zachowane. Zachowały się tutaj także fragmenty fortyfikacji zachowanej na lewym brzegu Odry, a także pięć narożników obwodu wału głównego obronnego, fragmenty wewnętrznego przedwału, rzecz jasna z istniejącymi kilkoma hangarami prochowymi. Zachowały się także tutaj raczej w dość dobrym stanie studnia forteczna oraz budynek forteczny, swiadczący o potędze tego miejsca.















1 komentarz
Agnieszka
CZEKAM NA TE ARTY