KONTAKT   I   REKLAMA   I   O NAS   I   NEWSLETTER   I   PRENUMERATA
Wtorek, 6 grudnia, 2022   I   03:47:41 PM EST   I   Dionizji, Leontyny, Mikołaja
  1. Home
  2. >
  3. POLONIA USA
  4. >
  5. Fotoreportaże polonijne

Nowe wystawy w Galerii Faurschou na Greenpoincie

Zosia Żeleska-Bobrowski
04 października, 2022

Nowe wystawy w Galerii Faurschou na Greenpoincie
Polska grupa na tle obrazu Mirthday Man R. Rauschenberga. Piąty i szósty od lewej-założyciel Fundacji, Jens Faurschou z synem Christianem, architektem, trzecia od lewej Masha Faurschou COO, małżonka Jensa.

Znana już Galeria Faurschou która istnieje na Greenpoincie od 2019 r otworzyła 10 września trzecią wystawę, która trwać będzie do 29 stycznia 2023 r. Składają się na nią trzy indywidualne wystawy artystów amerykańskich. Są to prace Curtisa Barnes Sr., Zacharego Armstronga oraz Roberta Rauschenberga. Trzy różne artystyczne punkty widzenia w różnych kulturach i pokoleniach.

We Wear the Mask (Nosimy maskę) po raz pierwszy prezentuje obrazy Curtisa Barnesa Seniora w Nowym Jorku. Barnes (1935-2019) spędził większość swojego życia jako kluczowa postać w społeczności artystycznej Dayton w stanie Ohio, tworząc bogaty dorobek, który czerpie z wyzwoleńczych ram postkolonialnych myślicieli. Wystawa, składająca się z autoportretów wykonanych w różnym okresie życia, wybranych portretów i samodzielnych studiów obejmujących ponad 40 lat Barnesa. Przedstawia artystę jako eksperymentalnego kolorystę podziwianego przez jego uczniów za ograniczone, ale potężne palety. Żółcie, błękity i czerwienie na twarzach jego bohaterów tworzą jakby liryczną abstrakcję, którą można znaleźć w pracy Barnesa. Jego portrety przypominające maskę ujawniają osoby bliskie artyście jak żona czy córka. W tych obrazach Barnes otwiera nasze oczy na struktury, w których się znajdujemy, uwalniając się od masek, za którymi śnimy, płaczemy i uśmiechamy się. Biorąc tytuł z wiersza Paula Lawrence’a Dunbara o tym samym tytule z 1895 roku, We Wear the Mask bada wzajemne oddziaływanie między twarzą a maską. Dla Barnesa maska jako przedmiot rytualny, obraz i emblemat kultury afrykańskiej stała się skutecznym wyrazem ducha Afroamerykanów.

Twelve Animals (Dwanaście zwierząt) przedstawia nową serię wielkoformatowych woskowych obrazów przedstawiających zwierzęta autorstwa artysty Zacharego Armstronga z Dayton, Ohio (ur. 1984). Zwierzęta Armstronga różnią się pozą i emocjami. Raz malownicze jak pocztówka czasem jak reklama. Wszystkie są misternie skomponowane o soczystej kolorystyce. Obrazy wykonane są oryginalną techniką, metodą nakładania warstw enkaustyki (zabarwionego wosku) i sąsiadujących ze sobą płócien, wzmaga to glebie obrazu i pozwala Armstrongowi zbudować teksturowaną powierzchnię, na której figury wydają się unosić wolne od innych elementów obrazu. Patrząc na zwierzęta — i robiąc im obrazy — widzimy aspekty tego, co czyni nas ludźmi. W Twelve Animals Armstrong podkreśla uniwersalną, kultową jakość zwierząt, a także ich indywidualne osobowości i osobliwości. Podczas gdy ryby, owce i dinozaury są powszechnie spotykane w komercyjnych produktach dla dzieci i wszystkie są powtarzającymi się motywami w praktyce Armstronga, w Twelve Animals artysta poszerza swój repertuar kreskówkowych obrazów. Armstrong rozpoczął pracę nad Twelve Animals podczas pierwszych zamknięć Covid-19 w Ameryce, próbując swobodnie eksperymentować w swoim studio. Grupa obrazów jest największa, jaką artysta stworzył do tej pory i bada skalę, nostalgię i portret zwierząt poprzez przedstawienia dwunastu różnych postaci zwierzęcych.

A Subjective View (Pogląd subiektywny) to wystawa Roberta Rauschenberga (1925-2008), składająca się z wczesnej pracy jak „Combines” „kombinatu” (media mieszane) czyli obrazu, rzeźby, kolażu, stworzonego z rozmaitych strzępów, odpadków, a nawet śmieci powstałej w 1962 r, po późniejsze obrazy sitodrukowe, prace na metalu i rzeźbę. Rauchenberg wywarł duży wpływ na sztukę amerykańską po II wojnie światowej.. Zajmował się malarstwem, rzeźbą, instalacją i happeningiem. Był jednym z najważniejszych artystów pop-artowych. Rauschenberg szukał piękna w drobnych szczegółach życia codziennego; miał doskonałe wyczucie w komponowaniu płaszczyzn obrazu o silnym rytmie wizualnym z elementów, które się powtarzają lub zestawiają ze sobą oraz przedmiotów, które nabierają charakteru symbolicznego.

Na wystawie jest Mirthday Man (Urodzinowy człowiek) jedno z najmocniejszych dzieł, jakie Rauschenberg stworzył. Namalował go w 1997 roku na swoje 72. urodziny. Obraz przedstawia samego siebie – jego prześwietlenie całego ciała wykonane po raz pierwszy dla „Booster” w 1967 roku. Wokół tej postaci znajdują się fotografie z jego licznych podróży po świecie, miejsc i rzeczy, które zapamiętał. Jako bardzo osobisty obraz, praca zdaje się wyrażać istotę tego, o co chodzi w twórczości Rauschenberga: humor, piękno, codzienność, zderzenie tego, co wysokie i niskie, życie i śmierć. Powtarzają się centralne motywy z jego twórczości: przetwarza swój szkielet, konkretny symbol tego, czym w końcu staniemy się wszyscy. Jasne, pomarańczowo-czerwone parasole przeciwsłoneczne, tak typowe dla słonecznego Południa, afirmują życie, jak rowerowe „koło życia”. Cudowne starcie Narodzin Wenus Botticellego z bluźnierczym psem w samochodzie o zachodzie słońca, piłkarskie koszulki z kolorowym patchworkiem liczb i puszki z zupą codziennego życia. Trzypanelowy obraz jest duży, jak stare alegoryczne obrazy historyczne. To, co jest tu opowiedziane, to nie jedna historia, ale mnóstwo małych opowieści. Z tego centralnego dzieła Rauschenberga emanuje wielkie ciepło; docenienie życia tak, jak jest przeżywane i widziane.

Drugą oryginalną pracą jest rzeżba z 1962 r.The Lurid Attack Of the Monsters from the Postal News, August 1875, (Potężny Atak Potworów z Pocztowych Wiadomości, sierpień 1875). Są to cztery zabytkowe piły do drewna z ostrymi, postrzępionymi zębami z ciężkimi drewnianymi uchwytami, emanujące grozą. Wygięte w górę pod naprężeniem, te dzikie narzędzia tnące wydają się w każdej chwili podatne na oderwanie. Umieszczono je na całej długości wzdłuż wąskiej, prostokątnej konstrukcji pudełka, pokrytej tkaninami i obrazami. Para żelaznych kół, po jednym z każdej strony pudełka w pobliżu jego środka, podnosi jeden koniec z podłogi, podczas gdy wydłużone lampy fluorescencyjne na dole zapewniają blask otoczenia i nadają przedmiotowi lekkości. Posadowiona nisko nad ziemią i pochylona konstrukcja sugeruje fantastyczną bestię , ale również przywołuje na myśl armatę lub inny instrument wojenny. Gładkie i wzorzyste tkaniny, niektóre w jasnych kolorach, pokrywają górę pudełka. Po bokach znajdują się obrazy, przeniesione z gazet i czasopism, które nawiązują do szerokiej gamy tematów, od wojny i zniszczenia po sztukę, przyrodę i dziecięce zabawy. Mimo całej groźby i zapowiedzi katastrofy, dzieło to wywiera również liryczną i uwodzicielską siłę.

Prace Rauschenberga Fundacja kolekcjonuje ponad 30 lat. Wszystkie wystawione prace należą do Fundacji Faurschou.

Na wernisaż przybył z Kopenhagi założyciel Fundacji i Galerii Jens Faurschou z małżonką Mashą COO, jego syn Christian, architekt który aranżuje wystawy oraz zespół współpracowników. Obecny był też artysta Zachary Armstrong z Ohio oraz duża grupa rodziny Curtisa Barnesa Sr. z córką i żoną zmarłego artysty. Podczas wernisażu serwowano alkohol, ostrygi oraz lody przy akompaniamencie muzyki.

Faurschou to prywatne muzeum z siedzibą w Kopenhadze w Danii. Od momentu powstania w 1986 roku Faurschou przekształciło się i rozwinęło, z misją pokazywania dzieł sztuki o wyjątkowej jakości. Fundacja Faurschou została założona w 2011 roku, aby promować artystów oraz wspierać dialog międzykulturowy i wymianę międzynarodową, w szczególności między Wschodem a Zachodem. Fundacja prowadzi dwa główne obszary działania: pozyskiwanie znaczących dzieł sztuki współczesnej do swojej prywatnej kolekcji oraz organizowanie wystaw muzealnych na całym świecie, które oferują zwiedzającym wyjątkowe doświadczenia i możliwości.

Fundacja Faurschou z siedzibą w Kopenhadze rozszerzyła swoje stałe powierzchnie wystawiennicze o Pekin (od 2011 r.) i Nowy Jork (Greenpoint, Brooklyn od początku 2019 r.), a od 2015 r. organizuje dwuletnie wystawy czasowe w Wenecji. Międzynarodowy program wystawienniczy Fundacji składa się zarówno z grupowych pokazów tematycznych, jak i wystaw indywidualnych i koncentruje się w znacznej mierze wokół pokaźnej i stale powiększającej się kolekcji sztuki Fundacji, ale obejmuje także specjalne zamówienia realizowane we współpracy z artystami, galeriami i innymi instytucjami.

Żeleska–Bobrowski, Zosia

Fotograficy


New York, NY

tel: Zadzwoń klikając na tel. 917-783-1325 i powiedz, że dzwonisz z Polonijnej Książki