KONTAKT   I   REKLAMA   I   O NAS   I   NEWSLETTER   I   PRENUMERATA
Niedziela, 5 kwietnia, 2020   I   Ireny, Kleofasa, Wincentego

Depresja

19 czerwca, 2013

Depresja

Często bagatelizujemy zły nastrój swoich bliskich, a nawet swój własny. Wiele osób ma tendencję do postrzegania swojego złego nastroju na zasadzie „samo przyszło, samo przejdzie” i nawet nasilające się lęk, apatia i stopniowo narastająca niechęć do życia i samego siebie, nie jest dla nich sygnałem ostrzegawczym.

Depresja dotyka coraz więcej osób i, co ważne, nie zawsze wywołana jest silnymi, negatywnymi emocjami bądź traumatycznymi przeżyciami (takimi jak np. śmierć kogoś bliskiego lub utrata pracy). Na depresję złożyć się może wiele stresów dnia codziennego, które zaczynają przytłaczać stykającą się z nimi osobę do tego stopnia, że traci ona kontrolę nad swoim własnym życiem. Zaczyna odczuwać beznadzieję, brak poczucia własnej wartości, bezradność, pesymizm i smutek. Ten stan przygnębienia utrzymuje się przez znaczną część doby, niemal każdego dnia. Osoba dotknięta depresją zaczyna tracić zainteresowanie pracą, nauką, ma trudności w utrzymaniu satysfakcjonujących kontaktów międzyludzkich, izoluje się tworząc wokół siebie niewidzialny mur. Często przestaje zwracać uwagę na swój wygląd zewnętrzny, zaniedbuje się, rezygnuje z dotychczasowych przyzwyczajeń, porzuca zainteresowania. Je bardzo mało, tracąc znacznie na wadze lub też odwrotnie – zaczyna się objadać. Często smutek i apatia nabierają na sile do tego stopnia, że do ogólnego poczucia beznadziei dochodzą także myśli, a czasem i próby samobójcze.

Depresję rozpoznać może tylko lekarz. Jeśli podejrzewamy depresję u siebie lub kogoś bliskiego, najlepiej skontaktować się z psychologiem lub psychiatrą. Tylko szczegółowy wywiad przeprowadzony przez specjalistę da odpowiedź na pytanie, czy mamy do czynienia z depresją, czy też przejściowym obniżeniem nastroju. W przypadku stwierdzenia depresji, to również lekarz jest w stanie odpowiednio ją zaklasyfikować – istnieje bowiem wiele jej rodzajów, z których większość można jednak przypisać do trzech, podstawowych grup.

Pierwszym rodzajem depresji jest depresja psychogenna - wiąże się z bolesnymi zdarzeniami życiowymi. Doprowadzić do niej może śmierć bliskiej osoby, rozwód bądź utrata pracy. Zwykle po tego rodzaju przeżyciach (ściśle związanych z utratą czegoś bądź kogoś) człowiek reaguje silnym przygnębieniem, stan ten jednak nie ma charakteru trwałego i nie wymaga pomocy specjalisty. Jeśli jednak pomimo upływu czasu nie odnotowuje się żadnej poprawy kondycji psychicznej, wówczas można podejrzewać depresję, a tym samym konieczna staje się wizyta u psychologa bądź psychiatry.

Drugim rodzajem depresji jest depresja endogenna – są to stany, które mogą pojawiać się często z trudnych do rozpoznania przyczyn. Uważa się, że mogą mieć podłoże genetyczne, często występują bowiem rodzinnie. Cechą charakterystyczną tego rodzaju depresji, jest także to, iż objawy mogą się nasilać co jakiś czas, nie występować zupełnie, a po pewnym okresie pojawić się na nowo.

Trzecią grupą zaburzeń depresyjnych są nastroje depresyjne towarzyszące niektórym chorobom somatycznym, mogą się także wiązać z lekami stosowanymi podczas ich leczenia. Na stany depresyjne wpływać mogą różnego rodzaju zaburzenia przemiany materii (niedoczynność tarczycy, zaburzenia funkcji nadnerczy i przysadki, zaburzenia hormonów płciowych, choroby serca, wątroby).

Przedstawiony powyżej podział jest oczywiście bardzo uproszczony. Przyczyn występowania depresji nie można bowiem dokładnie sklasyfikować, są one zwykle złożone i bardzo indywidualne, uzależnione od odporności psychicznej każdego z nas. Niemniej jednak warto przyjrzeć się powyższej charakterystyce i nie lekceważyć utrzymujących się przez dłuższy okres czasu nastrojów przygnębienia i apatii, dotyczących nas samych bądź osób nam bliskich. Leczenie depresji jest bowiem zwykle długie i złożone, ponieważ terapia wspomagana jest często także odpowiednimi środkami farmakologicznymi, których stosowanie przynosi efekty po dłuższym okresie czasu.

Lepiej jest zatem interweniować odpowiednio wcześnie - zyskuje się wówczas większe szanse na szybszy powrót do równowagi emocjonalnej i odnalezienie radości życia.

PAP

REKLAMA - DODAJ FIRMĘ
718 - 279 - 4969